کلوگری

 باز هم شد حکایت ما و سرِ زلفِ چه رنگیِ شما

نرسید دست ما

                        چه بهتر که نرسد دست کسی هم

منِ یِکِلی یِجَنبی که افتادم اگر سرِ جَنبی

برنمی خیزم نه تا صبح رستاخیز

                                 نمی شود نزنم با تو چُرِ عرقی

                                  نبازم به تو دسِ ورقی

بزند به بی خانگیْ زنی به کلوگری

                                                زیر همه چیز آواز

به من چه که خلیفه منع کرده است از سماع

بگذار محکم بگیرد سرِ ما به سنگِ سنگسار

و بماند سرِ خلیفه به جای سرِ ما

بیا بزن سیخی به سنگی

                                   یا سیخ سنگی

با ناخودآگاهِ نامحرمی

                     در رعشه های بیخودیِ این ذهنِ سگ مدار

باز هم حکایت ما و چشم های چه رنگیِ شما.

 

/ 8 نظر / 15 بازدید
مريم

لذت بردم مثل هميشه .البته که شنيدنش با صدای تو لطفی ديگر داشت.اما افسوس...

کوه

نظرم اینه که ۲۰ تم بریم کوه؟ نظر شما چیه؟

مريم

سلام زری مهربان.اين را مينويسم بياد شبهای با هم بودن که هر چه تلاش کردم از خاطرم محو نشد....رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن...ترک من خراب شب گرد مبتلا کن....ماییم و موج سودا شب تا بروز تنها...خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفاکن.... کن.............. .

مريم

سيامک(کردستان)

سلام زری خانم . من شعرای شمارو هميشه ميخونم. شعراتون رو هم خيلی دوست دارم. هميشه هم دوست داشتم که يه شاعر بشم ولی هيچ وقت نتونستم يک بيت شعر بگم. چون که بيشتر سروکارم با فيزيک و هندسه بوده. زری خانم برای خودتون وخانوادت آرزوی موفقيت ميکنم.

سيامک(کردستان)

سلام زری خانم باور کنيد از اينکه برام ايميل فرستاده بودی خيلی خوشحال شدم . اميدوارام که بازم جواب بدين . بازم ميگم که شعراتون رو دوست دارم.الانم که اينو مي نويسم کتابتون جلو دستمه دارم بهش نگاه میکنم . زری خانم برای خودتون و خانوادتون آرزوی موفقیت میکنم.

جلال خسروي

براي من كه سال ها ي سال و از نزديك با شعرهاي زري آشنا بوده ام بيان اين واقعيت مسلم ضروري است كه تاكيد كنم شعر زري شعري متكي به خود است با پشتوانه ي قوي فكري و عاطفه اي جوشان. شعر زري رجعمت به فراسوهاي زندگي ست. اما چيزي كه اين رجعت را ملموس و دست يافتني مي كندتجربه ي انضمامي شاعر است كه قابل تعميم مي باشد.